اختراع چتر

افسانه‌ها می‌گویند که یون، همسر لو بان، نیز در چین باستان صنعتگری ماهر بود. او مخترع چتر بود و اولین چتر به شوهرش داده شد تا هنگام ساختن خانه برای مردم از آن استفاده کند.

کلمه «چتر» مدت‌ها بود که وجود داشت، بنابراین او احتمالاً چتری ساخته که می‌توانست سر هم نگه داشته شود. این سوال که چه کسی چتر را اختراع کرده، موضوع نظرات مختلفی بوده است.

در چین، چتر توسط یون حدود ۴۵۰ سال قبل از میلاد اختراع شد. به آن «خانه سیار» می‌گفتند. در انگلستان، چترها تا قرن ۱۸ مورد استفاده قرار نمی‌گرفتند. زمانی، چتر یک شیء زنانه بود که نشان دهنده نگرش زن به عشق بود. نگه داشتن چتر به صورت عمودی به این معنی بود که او به عشق متعهد است؛ باز نگه داشتن آن در دست چپ به این معنی بود که «الان وقت ندارم». تکان دادن آهسته چتر به معنای عدم اعتماد یا بی‌اعتمادی به چتر است؛ تکیه دادن چتر روی شانه راست به این معنی است که دیگر نمی‌خواهی کسی را ببینی. در قرن ۱۹، مردان شروع به استفاده از چتر کردند. به دلیل باران در انگلستان، چتر بخش جدایی‌ناپذیری از زندگی بریتانیایی‌ها شد و به نمادی از شیوه زندگی سنتی بریتانیایی، وسیله‌ای ضروری برای بازرگانان و مقامات لندن و نماد بریتانیایی‌ها - جان بول با چتری در دست - تبدیل شد. همچنین یک شیء جدایی‌ناپذیر در ادبیات و فیلم‌ها است. در سال ۱۹۶۹ یک موزه چتر در انگلستان تأسیس شد. چترها کاربردهای بسیار دیگری نیز دارند. در سال ۱۹۷۸، گروهی از بلغاری‌های تبعیدی توسط آدمکش‌ها روی پل واترلو با نوک چترها مورد اصابت چاقو قرار گرفتند و بر اثر مسمومیت جان باختند. می‌توان به برخی از دسته‌های چتر فلفل اسپری کرد و از آنها برای جلوگیری از تعقیب و گاز گرفتن سگ‌های وحشی استفاده کرد.